هر دستگاه متصل به اینترنت آدرسی دارد. IPv4 آدرس ۳۲ بیتی دارد (حدود ۴٫۳ میلیارد آدرس) که با رشد اینترنت کم آمد.
IPv6
IPv6 آدرس ۱۲۸ بیتی دارد؛ فضایی به‌قدری بزرگ که عملاً برای همهٔ دستگاه‌ها آدرس یکتا فراهم می‌کند. شکل آدرس با ترکیب عدد و حرف و دونقطه مثل 2001:db8::1 نوشته می‌شود.
- نیاز کمتر به NAT و ساده‌تر شدن ارتباط مستقیم دستگاه‌ها.
- پشتیبانی داخلی بهتر از ویژگی‌هایی مثل چندپخشی.
- در عمل هر دو پروتکل هم‌زمان استفاده می‌شوند (dual-stack).
برای کاربر عادی تغییر خاصی لازم نیست؛ بسیاری از شبکه‌ها و سرویس‌ها خودکار آن را پشتیبانی می‌کنند. اگر سرور یا شبکه را مدیریت می‌کنید، پشتیبانی IPv6 را بررسی کنید.
