حافظهی یکپارچه (Unified Memory) یعنی CPU و GPU از یک مخزن حافظهی مشترک استفاده میکنند. همین ویژگی باعث شده سیستمهایی مانند NVIDIA DGX Spark با ۱۲۸ گیگابایت حافظه، برای اجرای مدلهای بزرگ هوش مصنوعی جذاب باشند.
تفاوت با VRAM جداگانه
در سیستمهای معمولی مدل باید در VRAM کارت گرافیک جا شود که معمولاً ۸ تا ۲۴ گیگابایت است. در حافظهی یکپارچه GPU میتواند به کل حافظهی سیستم دسترسی داشته باشد.
محدودیت: پهنایباند
حافظهی زیاد تنها بخشی از ماجراست. طبق نقدها، پهنایباند حافظهی LPDDR5X نقطهضعف اصلی این پلتفرمهاست و سرعت تولید توکن را محدود میکند.
چه کسانی از آن سود میبرند؟
توسعهدهندگانی که مدلهای بزرگ را محلی اجرا میکنند و کاربرانی که حریم خصوصی برایشان مهم است.
جمعبندی
حافظهی یکپارچه راهی برای اجرای مدلهای بزرگ بدون خرید چند کارت گرافیک گران است.
منابع: Tom's Hardware
منبع تصویر شاخص: Wikimedia Commons (Jacek Halicki – CC BY-SA 4.0) — تصویر آرشیوی/مرتبط با موضوع




